fa بررسی تاثیر مداخله آموزش بر میزان کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2 تحت پوشش کلینیک دیابت دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان آموزش پرستاری دیابتی Diabetic nursing teaching پژوهشي Research <span style="font-family: IRANyekan;">مقدمه و هدف: دیابت از جمله بیماری‌های مزمنی است که سبب بروز مشکلات جسـمی، روانـی و کاهش کیفیت زندگی بیماران می‌گردد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مداخله آموزش بر میزان کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2 تحت پوشش کلینیک دیابت دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان انجام گرفته است.<br> مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی تصادفی قبل و بعد می‌باشد. مداخله صورت گرفته یک برنامه آموزشی برای افزایش سطح کیفیت زندگی است که بر روی گروه مداخله متشکل از بیماران دیابتی نوع 2 تحت پوشش کلینیک دیابت دانشگاه علوم پزشکی&nbsp; انجام شده است. بیماران تحت بررسی بطور تصادفی به دو گروه ازمون و کنترل تقسیم گردیده‌اند. با توجه به اینکه انحراف‌معیار کیفیت زندگی در&nbsp; مطالعات قبلی7/1 براورد گردیده است و با انتخاب اندازه اثر 5/1، با اطمینان 95 درصد و با توان آزمون 90 درصد، تعداد نمونه لازم برای هر گروه 27 نفر از واحد&shy;های پژوهش محاسبه شد که با توجه به احتساب ریزش نمونه&shy;ها،30 نفر لحاظ گردیده است. برای بررسی کیفیت زندگی از پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی SF-36 که دارای هشت زیر مقیاس می‌باشد، استفاده شده است. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از نرم افزار SPSS/23 آنالیز شده‌اند.<br> یافته ها: میانگین سنی بیماران تحت بررسی در گروه کنترل 8/9&plusmn;1/54 سال و در گروه مداخله 5/9&plusmn;8/54 سال می‌باشد. میانگین نمره کیفیت زندگی در بیماران گروه کنترل قبل و بعد از مداخله به ترتیب 3/8&plusmn;7/83 و 7/7&plusmn;9/82 است. این نمره در بیماران گروه مداخله قبل و بعد از مداخله به ترتیب 5/14&plusmn;1/82 و 2/12&plusmn;9/91 می‌باشد. روند افزایشی میانگین نمره کیفیت زندگی در گروه مداخله بعد از آموزش بسیار قابل توجه است. بعد از برنامه آموزشی زیر مقیاس کارکرد جسمی، انرژی- خستگی، بهزیستی هیجانی، درد و سلامت عمومی افزایش پیدا کرد اما زیر مقیاس‌های اختلال نقش سلامت جسمی، اختلال نقش سلامت هیجانی و کارکرد اجتماعی در گروه مداخله و کنترل تغییر چندانی قبل و بعد از آموزش نداشتند.<br> نتیجه گیری: می‌توان بـا اجرای برنامه‌های آموزشی همچون خـود‌مراقبتی بـا اسـتفاده از الگوهای نوین آموزشی، کیفیت زندگی این گروه از سالمندان و سال‌هـای عمــر فعـال آنـها را افزایـش داد.</span><br> &nbsp; <span style="line-height: normal;"><span style="unicode-bidi: embed;"><font color="#000000"><b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;">Introduction:</span></span></b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;"> Diabetes is one of the chronic diseases that cause physical and psychological problems and decreases the quality of life in these patients. This study aimed to evaluate the impact of education on the quality of life in type II diabetic patients at Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran.</span></span></font></span></span><br> <span style="line-height: normal;"><font face="Times New Roman"><font color="#000000"><b><span style="font-size: 10.5pt;">Materials and Methods</span></b><span style="font-size: 10.5pt;">: </span></font><span style="font-size: 10.5pt;"><font color="#000000">This is a pre-and post- randomized trial study. The intervention included an educational program to increase the quality of life which was performed on type 2 diabetic patients at the Diabetes Clinic of Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran. The patients in this study were randomly divided into experimental and control groups. The sample size for each study group was calculated to be 27 individuals considering the standard deviation (SD) of quality of life reported in previous studies (i.e., 1.7) and based on the effect size of 1.5, confidence interval:&nbsp; </font><font color="#000000">95%, and test power of 90%. However, considering the rate of attrition, the sample size was increased to 30 people. The standard quality of life questionnaire (SF-36) with eight subscales was used to assess the quality of life in type 2 diabetic patients. Data were analyzed using SPSS software (version 23).</font></span></font></span><br> <span style="line-height: normal;"><span style="unicode-bidi: embed;"><font color="#000000"><b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;">Results:</span></span></b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;"> The mean&plusmn;SD age of patients was estimated to be 54.1&plusmn;9.8 and 54.8&plusmn;9.5 years in the control and intervention groups, respectively. The mean score of quality of life in the control group before and after the intervention was obtained at 83.7&plusmn;8.3 and 82.9&plusmn;7.7, respectively. These scores in the intervention group were 82.1&plusmn;14.5 and 91.9&plusmn;12.2, before and after the intervention, respectively. A significant increase was observed in the mean score of quality of life in the intervention group after the intervention. The subscale of physical functioning, energy-fatigue, emotional well-being, pain, and general health increased after the training program. However, sub-scales of disorder did not change physical health, emotional disorder, and social functioning in the intervention and control groups.</span></span></font></span></span><br> <span style="line-height: normal;"><span style="unicode-bidi: embed;"><font color="#000000"><b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size: 10.5pt;"><span roman="" style="font-family:;"> Based on the obtained results, the quality of life of the elderly and their active years can be increased through the implementation of educational programs on self-care and using new educational models.</span></span></font><span style="font-size: 10.5pt;"><span style="color: black;"><font face="Calibri">&nbsp;</font></span></span></span></span><br> &nbsp; دیابت, کیفیت زندگی, مداخله آموزشی Diabetes, Educational intervention, Quality of life 1819 1828 http://jdn.zbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-523-1&slc_lang=fa&sid=1 Anahita Karamooz آناهیتا کاراموز anahita.karamooz@yahoo.com 10031947532846006081 10031947532846006081 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران Mohammad Reza Gholam Reza Poor محمد رضا غلامرضاپور maj_kaz@yahoo.com 10031947532846006082 10031947532846006082 No Rafsanjan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی رفسنجان Majid Kazemi مجید کاظمی maj_kaz@yahoo.com 10031947532846006083 10031947532846006083 Yes Rafsanjan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی رفسنجان Reza Vaziri Nejad رضا وزیری نژاد maj_kaz@yahoo.com 10031947532846006084 10031947532846006084 No Rafsanjan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی رفسنجان