دوره 7، شماره 2 - ( 3-1398 )                   جلد 7 شماره 2 صفحات 792-775 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان) ، mahdi202013@yahoo.com
چکیده:   (6019 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر بخشی مداخلات  ذهن­آگاهی مبتنی بر شبکه­ اجتماعـی تلفن همـراه  با  درمان  گروهی پذیرش و تعهد و مداخلات  گروهی ذهن آگاهی بر افسردگی، اضطراب، استرس بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام گردید.
.مواد و روش ها : این پژوهش یک طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل با پیگیری 3 ماهه می باشد. از میان بیماران دیابتی نوع 2 که در کلینیک های  دیابت  اصفهان در بهار ۹۷  پرونده داشتند ، 80 بیمار به طور هدفمند بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش  ویک گروه کنترل گمارده شدند.در این پژوهش جهت بررسی  افسردگی ، اضطراب و استرس  از ابزار  پرسشنامه DASS-21  استفاده شد. برای مداخلات گروهی ذهن آگاهی و درمان گروهی  پذیرش و تعهد از طریق حضور در جلسات آموزشی در ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای و مداخلات ذهن آگاهی مبتنی بر شبکه اجتماعی تلفن همراه  هر شب بجز ایام تعطیل در جلسه  45 دقیقه انجام شد .از تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر با آزمون تعقیبی بونفرونی ، جهت تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش استفاده شد. این تحلیل­ها با کمک نرم افزارspss  ورژن 23 انجام گرفته است.
یافته ها: علاوه بر تاثیر معنی دار هر سه نوع درمان بر بهبود علایم روانی بیماران دیابتی، نتایج حاکی ازآن است که تفاوت معنی داری بین  مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر شبکه های اجتماعی و درمان گروهی پذیرش و تعهد و مداخله گروهی ذهن آگاهی در کاهش افسردگی، اضطراب و استرس (0/001=p) وجود دارد .
نتیجه گیری: بکار گیری مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر شبکه های اجتاعی برای بیمارانی که نمی توانند بطور مداوم در جلسات گروهی درمانهای روانشناختی بطور حضوری شرکت کنند می تواند به عنوان درمانی موثر در درمان علایم روانشناختی،  افسردگی، اضطراب و استرس بیماران دیابتی بکار گرفته شود.
 
واژه‌های کلیدی: افسردگی، اضطراب، استرس، ذهن آگاهی، دیابت
متن کامل [PDF 920 kb]   (3318 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: مداخلات برای دیابت
دریافت: 1398/2/17 | پذیرش: 1398/3/11 | انتشار: 1398/4/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.