دوره 4، شماره 1 - ( زمستان 1394 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 71-64 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


کمیته تحقیقات دانشجوی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل،ایران. ، rezamdpoor@gmail.com
چکیده:   (6322 مشاهده)

مقدمه و هدف: دیابت بارداری شایع ترین اختلال متابولیک در طی بارداری است که به هر میزان از عدم تحمل گلوکز که طی بارداری ایجاد شود یا برای اولین بار تشخیص داده شود اطلاق می شود.  با توجه به اهمیت غربالگری و درمان دیابت بارداری در جلوگیری از عوارض مادری و جنینی این مطالعه با هدف بررسی دیابت حاملگی در زنان باردار شهر زابل در سال1394 انجام شد.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی 363 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر زابل  که در حین مراجعه سن حاملگی بین ۲۴ تا ۲۸ هفته داشتند و سابقه ابتلاء به دیابت قبل از بارداری، ختم حاملگی قبل از 24 هفتگی، مصرف داروهایی که بر متابولیسم گلوکز اثر دارند مانند استروئیدها و ابتلاء به بیماری­های مزمن کبدی، اختلالات غددی و بافت همبندی نداشتند؛ وارد مطالعه شدند. اطلاعات لازم با استفاده از پرسشنامه­ایی که پژوهشگر ساخته جمع آوری شد. سپس برای زنان باردار بدون سابقه دیابت در هفته24-23 بارداری، تست تحمل گلوکز 75 گرمی با اندازه گیری قند خون قبل از مصرف و یک و دو ساعت بعد مصرف گلوکز انجام شد و بیمارانی که یکی از معیارهای زیر را داشتند به عنوان دیابت بارداری در نظر گرفته شدند: قند ناشتا  ≥mg/dl 92، mg/dl180 ≤ قند یک ساعته  و mg/dl153 ≤ قند دو ساعته.

یافته‌ها: از  363 زن باردار  17 نفر(7/4 درصد) مبتلا به دیابت بارداری بودند. از بین عوامل خطر مورد بررسی سن مادر، نمایه توده بدنی با افزایش خطر ابتلا به دیابت بارداری ارتباط معنی دار داشتند(05/0>P).  اما بین شغل، سطح تحصیلات و سابقه فشار خون ارتباط آماری معناداری وجود نداشت.

بحث و نتیجه‌گیری: شیوع دیابت حاملگی در شهر زابل در حد متوسطی بوده  و به نظر می­رسد غربالگری انتخابی بر اساس عوامل خطر ساز در این جامعه روش ارجحی است.

واژه‌های کلیدی: شیوع، دیابت حاملگی، زنان باردار
متن کامل [PDF 300 kb]   (2282 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1394/10/29 | پذیرش: 1394/12/24 | انتشار: 1395/3/5

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.