fa تاثیر مداخله پرستاری بر اساس "مدل سازگاری روی" بر ابعاد سازگاری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 پرستاری دیابت در کار Diabetic nursing in Work پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>مقدمه و هدف: </strong>دیابت شایع ترین بیماری مزمن در جهان و ایران است. مهمترین عامل زمینه ساز مرگ و ابتلا به عوارض در این بیماری نقص در سازگاری و کاهش کیفیت زندگی و در نتیجه برآورده نشدن نیاز های مرتبط با آن است. مراقبت مبتنی بر الگوی سازگاری روی می تواند در ارتقای سطح سازگاری و به دنبال آن کنترل بهتر بیماری و افزایش کیفیت زندگی موثر باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مداخله پرستاری بر اساس &quot;مدل سازگاری روی&quot; بر ابعاد&nbsp; سازگاری بیماران مبتلا به دیابت بود<strong>.</strong></p> <p dir="RTL"><strong>مواد و روش&shy;ها:</strong> این مطالعه از نوع نیمه تجربی بوده و نمونه&shy;های پژوهش شامل 48بیمارمبتلا به دیابت مراجعه کننده کلنیک دیابت شهرستان زابل در سال 1395 بود. افراد با لحاظ معیارهای ورود، بطور تصادفی به دو گروه آزمون (23&shy;نفر) و کنترل (25 نفر) تخصیص یافتند. گروه آزمون مداخله آموزشی-حمایتی مبتنی بر &quot;الگوی روی&quot; را در 10 هفته دریافت نموده و پس از 4 هفته پایش با گروه کنترل مقایسه شدند. داده&shy;ها به کمک فرم اطلاعات دموگرافیک، فرم بررسی و شناخت روی و پرسشنامه استراتژیهای سازگاری، جمع&shy;آوری و با استفاده از نرم&shy;افزار <span dir="LTR">SPSS</span>، آمار توصیفی و آزمون&shy;های <span dir="LTR">t</span> مستقل و زوجی، کای&shy;اسکوئر در سطح معنی داری 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته&shy;ها:</strong> یافته ها نشان داد تعدادرفتارهای ناسازگار در سه بعد درک از خود، ایفای نقش و استقلال و وابستگی در گروه آزمون و کنترل قبل از مداخله تفاوت آماری معناداری نداشت. اما بعد از مداخله تعداد رفتارهای ناسازگار در این ابعاد درگروه آزمون نسبت به گروه کنترل کاهش معنا داری را نشان داد (<span dir="LTR">P<0/05</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>بحث و نتیجه&shy;گیری: </strong>استفاده از الگوی سازگاری روی به عنوان یک مداخله اثر بخش می تواند در افزایش سازگاری، ارتقا سلامت وکیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مفید باشد.</p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: ltr;"><b><span new="" style="font-family:;" times=""><font color="#000000">Introduction:</font></span></b><span style="color: rgb(34, 34, 34); font-family:;"> </span><span b="" new="" style="color: rgb(34, 34, 34); font-family:;" times="">Diabetes is the most common chronic disease in Iran and countries across the world. The most important causes of mortality and complications in this disease are impaired compliance and reduced quality of life resulting in the unfulfillment of the associated needsRoy&rsquo;s adaptation model can help improve the level of compliance, thereby facilitating a better control of the disease and enhancement of the quality of life. Regarding this, the aim of the present study was to investigate the effect of nursing intervention based on &quot;Roy&rsquo;s adaptation model&quot; on adaptation dimensions in diabetic patients.</span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: ltr;"><font color="#000000"><b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">Materials and Methods</span></b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">: </span></font><span b="" new="" style="color: rgb(34, 34, 34); font-family:;" times="">This quasi-experimental study was conducted on 48 diabetic patients referring to the Diabetes Clinic of Zabol, Iran, in 2016. The subjects were randomly assigned into two groups of intervention (n=23) and control (n=25). The intervention group was subjected to an educational-supportive intervention based on the &quot;Roy&rsquo;s adaptation model&quot; for 10 weeks. Four weeks after the end of the intervention, the two groups were compared with each other. The data were collected by means of a demographic information form, review and knowledge form of Roy, and questionnaire of adaptation strategies. Data analysis was performed in SPSS software using the descriptive statistics, independent and paired sample t-tests, as well as Chi-square test. P-value less than 0.05 was considered statistically significant.</span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: ltr;"><font color="#000000"><b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">Results</span></b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">: </span></font><span b="" new="" style="color: rgb(34, 34, 34); font-family:;" times="">According to the results, there was no significant difference between the intervention and control groups in terms of non-adaptive behaviors, namely self-perception, self-efficacy, independence, and dependence. However, after the intervention, the intervention groups showed a significant decrease in the aforementioned non-adaptive behaviors, compared to the control group (P<0.05).</span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: ltr;"><font color="#000000"><b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">Conclusion</span></b><span b="" new="" style="font-family:;" times="">: </span></font><span b="" new="" style="color: rgb(34, 34, 34); font-family:;" times="">Roy&rsquo;s adaptation model as an effective intervention can be helpful in the improvement of adaptation, health status, and quality of life in patients with type II diabetes mellitus.</span></p> الگوی سازگاری روی, بعد درک از خود, بعدایفای نقش, بعد استقلال و وابستگی, دیابت نوع 2, نیمه تجربی Roy’s adaptation model, Self-perception, Self-efficacy, Independence and dependence, type II diabetes, Semi-experimental 452 462 http://jdn.zbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-204-2&slc_lang=fa&sid=1 Hadis Mastaelizadeh حدیث مستعلی زاده 10031947532846004143 10031947532846004143 No Zabol University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی زابل Hamid Reza Sheikhi حمید رضا شیخی hamid.nurse1369@gmail.com 10031947532846004144 10031947532846004144 Yes Zabol University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی زابل Ali Reza Sheikhi علی رضا شیخی 10031947532846004145 10031947532846004145 No Zabol University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی زابل